30 ویژگی یک انسان مدنی

javahermarket

جمعه 22 فروردین 1393  02:36 ب.ظ

نوع مطلب :موفقیت  ،سلامت  ،

30 ویژگی یک انسان مدنی










1. به شهروندان عادی بیشتر احترام بگذارد تا کسانی که پست و مقام دارند؛
2. بتواند سی صفحه در مورد خود، روحیات و افکار خود بدون حتی یک جمله تکراری بنویسد؛
3. برای خود به وسعت جهان، احترام قائل باشد؛
4. در روز حداقل پانزده دقیقه برای شناخت خود وقت بگذارد؛
5. از کسی سؤال خصوصی نپرسد؛
6. برای هر سؤالی، چندین پاسخ متفاوت قائل باشد؛
7. اختلاف خود با دیگران را با گفت وگو حل کند؛
8. مبنای قضاوت در مورد انسان ها: 95 درصد باطن و عمل آن ها، 5 درصد، ظاهرشان؛
9. انتظارات خود را از دیگران به حداقل برساند. با توانایی های خود زندگی کند؛
10. راست گویی و درست کاری را نه صرفاً یک فضیلت فردی بلکه استوانه آفرینش بداند؛
11. برای کل جامعه و آینده آن تلاش کند و نه صرفا در گروه و اطرافیان خود؛
12. در روز پانزده دقیقه با گُل و گیاه وقت بگذراند و رنگ ها را تقدیر کند تا بلکه قدری از قدرت، سیاست، پول و خودنمایی فاصله گیرد؛
13. در صف خودپرداز بانک، یک متر از کسی که مشغول کار بانکی است فاصله بگیرد؛
14. با عذرخواهی، فضای تنش ها را تخفیف دهد؛
15. از نیاز به نمایش، عبور کرده باشد؛
16. اگر می خواهد ثروتمند شود، نهاد های دولتی و حکومتی را ترک کند؛
17. بر کسانی که با او تفاوت فکری و سلیقه ای دارند، القاب نگذارد؛
18. در زندگی اجتماعی و سیاسی: 95 درصد فکر و مطالعه و استدلال، 5 درصد حس، شایعات و فضاها؛
19. تا بتواند در رانندگی بوق نزند؛
20. به گونه ای رفتار کند که صاحبان قدرت سراغ او بیایند و نه بالعکس؛
21. بخش مهمی از زندگی خود را برای بجا گذاشتن میراثی ارزشمند برای جامعه، طراحی کند؛
22. هنگام به کارانداختن برف پاک کن ها برای شستشوی شیشه ها، اتوموبیل های اطراف را کثیف نکند؛
23. برای هر انسانی، مستقل از اینکه چه فکری دارد و به کدام گروه تعلق دارد، ارزش انسانی قائل باشد؛
24. از دوستی ها و به خصوص حلقه اول دوستان خود، مانند گُل مراقبت کند؛
25. حداقل در دو کار گروهی به طور دائمی، برای فرونشاندن منیت های خود، مشارکت کند؛
26. اعتبار فکری افراد را در متون قابل اتکایی که تولید کرده اند، بداند؛
27. وارد شبکه ذهنی منتقدین خود شود تا جهان آن ها را بهتر درک کند؛
28. در رفتار اجتماعی و اخلاق فردی، قابل پیش بینی باشد؛
29. به هیچ فرد، گروه و ملتی دشنام ندهد. با مخالفین خود، حقوقی رفتار کند؛
30. شأن و منزلت خود را به مراتب بالاتر از کسانی بداند که پست و مقام و منصب دارند.
.


نوشته شده توسط: موسی نایینی | آخرین ویرایش:جمعه 22 فروردین 1393 | نظرات ()

دنبالک ها: ۱۰ راه برخورد با استرس مالی ،
برچسب ها: مدنی ، انسان مدنی ، ویژگیهای انسان مدنی ،

حضانت فرزند، به عهده پدر یا مادر ؟

javahermarket

پنجشنبه 21 فروردین 1393  10:27 ب.ظ

نوع مطلب :سلامت  ،راه رسم زندگی  ،زناشویی  ،


حضانت فرزند، به عهده پدر یا مادر ؟

این سوال که آیا عواطف مادران در این قوانین نادیده انگاشته شده همیشه فکر بسیاری از کارشناسان مسایل زنان را به خود معطوف کرده است.حضانت فرزند به معنای نگهداری از او مطابق ماده ۱۱۶۸ قانون مدنی چنین تعریف شده است که "نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف والدین است"، لذا پدر و مادر به طور یکسان در ایام زندگی مشترک مسوول حفاظت از فرزندان هستند.بنابراین می توان گفت که بحث حضانت فرزند از زمانی آغاز می شود که پدر و مادر به گونه ای از یکدیگر جدا می شوند،حال این جدایی یا به دلیل فوت پدر یا مادر است که در این صورت مطابق ماده ۱۱۷۱ قانون مدنی؛ "در صورت فوت یکی از ابوین، حضانت طفل با فردی است که در قید حیات است،هر چند متوفی پدر طفل بوده و برای او قیم معین کرده باشد".بنابراین مطابق قانون اگر پدر فوت کند. حضانت فرزند با مادر است و هیچ کسی حتی پدر بزرگ از نظر قانونی حق ندارد حضانت فرزند را از مادر سلب کند.حالت دوم زمانی است که پدر و مادر از یکدیگر طلاق می‌گیرند که در این صورت مطابق ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی؛ مادر برای حضانت از کودک تا سن ۷ سالگی، اولویت دارد و پس از آن حضانت فرزند با پدر است. و مطابق تبصره‌ این قانون، پس از ۷ سالگی در صورت بروز اختلاف، حضانت طفل با رعایت مصلحت کودک با تشخیص دادگاه است."زهرا آیت اللهی"در این باره گفت: آنچه که در حضانت کودک پس از طلاق مهم است، مصلحت کودک است و در صورت وقوع اختلاف میان پدر و مادر، در مساله حضانت فرزند، دادگاه ناظر بر مصلحت کودک است. بر این اساس ، ماده ۱۱۷۳ قانون مدنی این‌گونه بیان می‌دارد که "هرگاه در اثر عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی پدر یا مادری که طفل تحت حضانت اوست، صحت جسمانی با تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر باشد، محکمه می‌تواند به تقاضای نزدیکان طفل یا به تقاضای قیم او یا به تقاضای رییس حوزه قضایی، هر تصمیمی را که برای حضانت طفل مقتضی بداند، اتخاذ کند." 
وی می افزاید:اعتیاد زیان آور به الکل، مواد مخدر و قمار ، مشهور بودن به فساد اخلاقی و فحشا، ابتلا به بیماری های روانی با تشخیص پزشکی قانونی، سوءاستفاده از طفل یا اجبار او به ورود در مشاغل ضداخلاقی مانند فساد و فحشا، تکدی‌گری و قاچاق،تکرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف از مصادیق عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی هر یک از والدین است
آیت اللهی خاطر نشان کرد:به این ترتیب پدری که کودک را پس از سن ۷ سالگی مورد حضانت خود قرار می‌دهد، در صورتی که خلاف مصالح کودک رفتار کند، دادگاه پس از اثبات این ادعا ، حضانت را از پدر سلب خواهد کرد و فرزند را به مادر خواهد داد. مگر آنکه مادر نیز صلاحیت نگهداری فرزند را نداشته باشد به عنوان مثال کودک را در مشاغل ضد اخلاقی نظیر قاچاق ، تکدی گری ، فساد و فحشا وارد کند
آیت اللهی گفت:مادر پس از سن ۷ سالگی کودک که حضانت او با پدر است، حق دارد فرزند خود را در فواصل زمانی مناسب ـ در صورت لزوم با تعیین محکمه (مطابق ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی) ـ دیدار کرده و مدتی را با او سپری کند. وی ادامه داد: درصورتی که دوری از فرزند، برای مادر یا کودک، غیرقابل تحمل باشد و موجبات عسر و حرج را فراهم آورد، در این صورت فرزند به مادر تحویل داده می‌شود. البته به این مورد در قانون مدنی اشاره نشده است و لذا جزو موارد سکوت قانون محسوب می‌ شود که مطابق اصل ۱۶۷ قانون اساسی، می‌توان در این موارد به فتاوای معتبر فقهی مراجعه کرد. آیت اللهی با اشاره به فتوای امام خمینی(ره)، که فرموده اند:در صورت ایجاد عسر و حرج ـ سختی غیرقابل تحمل ـ برای مادر و یا فرزند در دوری از یکدیگر، حضانت به مادر سپرده می‌شود، گفت : امروزه دادگاه ها در صورت ادعای مادر در این خصوص، آن را مورد رسیدگی قرار داده و پس از اقدامات کارشناسی، در خصوص حضانت، تجدید نظر می‌کنند.وی افزود: شرع در خصوص موضوع حضانت، در حمایت از مادران، فقط حضانت و نگهداری کودک را به عهده مادر گذاشته اما مادر نسبت به پرداخت مخارج فرزند هیچ تعهدی ندارد و نفقه فرزند در این مدت براساس قانون با پدر است.آیت اللهی ادامه داد: اگر پدر از پرداخت مخارج فرزند خود ممانعت کند، دادگاه او را ملزم به پرداخت نفقه می‌کند و در صورت سرپیچی مرد از پرداخت نفقه، می توان از درآمد او برای مخارج فرزند برداشت کرد
وی گفت : پس از سن هفت سالگی، مسوولیت حضانت از فرزند و تامین مخارج او هر دو بر عهده پدر است و تعیین حضانت فرزند توسط قانون تا زمانی است که فرزند به سن رشد برسد و پس از این سن، کودک خود تصمیم می‌گیرد که با کدام یک از والدین خویش زندگی کند.آیت اللهی تصریح کرد : سن انتخاب یکی از والدین در دختران ۹ سال است که در این صورت پدر تنها دو سال می تواند دخترش را نزد خویش نگهداری کند و سن پسران ۱۵ سال است.وی خاطر نشان کرد :اگر حضانت فرزندان پس از طلاق به طور مطلق بر عهده مادران گذاشته می‌شد، در موارد بسیاری، زنان در نهایت ضرر می کردند، زیرا اگر مردان بدانند که در صورت طلاق همسرشان، حضانت از کودکان بر عهده مادران است، طبیعی است که آسان‌تر به پدیده طلاق و ازدواج می نگرند.آیت اللهی افزود: در مقابل، در صورتی که مسوولیت حضانت با زنان باشد، به طور معمول شانس ازدواج دوباره مناسب را از دست خواهند داد.وی گفت:باتوجه به تامین اقتصادی فرزندان توسط پدر، بر اساس ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی ـ که حتی زمانی که حضانت فرزند با مادر است را نیز شامل می شود ـ طبیعی است که پدر در کنار این مسوولیت سنگین از حق زندگی مشترک با فرزند خویش برخوردار شود. در غیر این صورت و در صورتی که حضانت فرزندان برای همیشه و درتمام سنین بر عهده مادران باشد، پدر انگیزه‌ای جهت تامین اقتصادی فرزند خود ندارد.وی تصریح کرد : با توجه به اینکه بحث حضانت از روایات اهل‌بیت(ع) استنباط می‌شود و این روایات به گونه‌ای نیست که در آرای فقهی، اتفاق نظر ایجاد کند، لذا در فتاوای معتبر فقهی، آرای مختلفی دیده می‌شود
آیت اللهی تصریح کرد:به این ترتیب به نظر می‌رسد که تغییر این قانون بر اساس آرای فقهی موجود،‌ امکان پذیر است. هر چند باید توجه داشت که در وضع قانون، مصلحت دراز مدت کودک، پدر، مادر و در مجموع مصلحت جامعه می‌بایست مدنظر قرار گیرد.



نوشته شده توسط: موسی نایینی | آخرین ویرایش:چهارشنبه 20 فروردین 1393 | نظرات ()

برچسب ها: حضانت فرزند ، پدر و مادر ، فرزند ،

رابطه های حساسیت زا!

javahermarket

چهارشنبه 20 فروردین 1393  02:40 ب.ظ

نوع مطلب :موفقیت  ،سلامت  ،راه رسم زندگی  ،

رابطه های حساسیت زا!

گرچه در‌این جا قصد نداریم همه عوامل حساسیت‌زا را بررسی کنیم، اما به یک نکته اشاره می‌کنیم و آن اینکه بالاخره هر کس به چیزی حساسیت دارد.‌ این حساسیت ممکن است جسمانی باشد، مانند واکنش‌هایی که بدن افراد به انواع خوردنی‌ها یا حتی آنتی بیوتیک‌ها و داروها نشان می‌دهد و یا می‌تواند روانشناختی باشد؛ مانند حساسیت‌هایی که به افراد خاصی داریم و هر کلمه یا حرکت آن‌ها برایمان معنی دارو حساسیت‌زا است. برای مثال یکی از اقوام ما، به مادرشوهرش حساسیت دارد و حتی از فکر دیدن او مریض می‌شود.

طفلکی مادر شوهر او، حتی اگر کار خاصی هم نکند عروسش به شدت آزرده و ناراحت عصبانی و ملتهب می‌شود و تا چند روز دمق است. یکی از دوستان من به رئیسش حساسیت دارد. تا رئیسش وارد اتاق می‌شود، دست و پایش را گم می‌کند و به عطسه می‌افتد. از‌ این دست حساسیت‌ها کم نیست. شما هم اگر افراد دور و بر خود را بررسی کنید، با انواع ‌این حساسیت‌های ناگفته و ناشناخته روبه‌رو می‌شوید.

یکی از بدترین انواع حساسیت، حساسیت به همسر و کلمات و رفتارهای اوست؛ زیرا دیدار یک فرد خاص مانند مادرشوهر یا رئیس یا همسایه یا ... همیشگی نیست، اما دیدار همسر، زندگی با او و قرار گرفتن در جوار او همیشگی است. چنین حساسیتی درست مانند‌ این است که کسی که به هلو حساسیت داشته و هر روز مجبور باشد چند هلوی آبدار درشت بخورد و هر بار بیش از قبل احساس خارش یا خفگی کند!

چگونه کلمات حساسیت‌زا را حذف کنیم

اینک که علل اصلی بیان کلمات حساسیت برانگیز را دانستیم، باید‌ این کلمات را از فرهنگ لغت خود حذف کنیم. اما چگونه؟ مدتی قبل فیلمی دیدم که موضوعش مربوط به دانش‌آموزان یک کلاس درس دبستانی بود که تا حدودی هم شلوغ و نافرمان بودند. معلم تصمیم‌ گرفت جای بچه‌های کلاس را تغییر دهد و به آنها دستور داد نیمکت خود را ترک کنند و روی نیمکت دیگری بنشینند. آنها اطاعت می‌کردند، اما قبل از انجام دستور، نظر خود را بدون‌ اینکه حالت غر زدن یا پرخاش داشته باشند، بیان می‌کردند. مثلاً یکی می‌گفت: اصلاً از آن نیمکتی که شما اصرار دارید آنجا بنشینم خوشم نمی‌آید. ‌این را می‌گفت، ولی می‌رفت و همان‌جا می‌نشست. یا نفر بعدی می‌گفت: من اصلاً دوست ندارم پهلوی فلانی بنشینم!‌ این را می‌گفت اما می‌رفت و همان‌جا پهلوی او می‌نشست. کاری که دانش‌آموزان آن فیلم انجام می‌دادند، در واقع نوعی ابراز وجود بود.

ابراز وجود، نوعی رفتار جرأت‌ آمیز است که به ما امکان می‌دهد با رعایت احترام دیگران و مراعات منافع خودمان، احساسات و نظر صادقانه‌ خود را بدون اضطراب و تشویش و متلک‌گویی بیان کرده و بدون انکار یا ضایع کردن حق دیگران حقوق شخصی خود را مطالبه کنیم. پس ابراز وجود، زورگویی، سکوت، پرخاش یا تحمل بی‌مورد نیست.

وقتی احساس و نظر منفی یا مثبت خود را بموقع و مؤدبانه مطرح می‌کنیم،‌ این احساسات در ما انباشته نمی‌شوند و نتیجتاً مدتی بعد مثل یک کوه آتشفشان منفجر نخواهند شد! در عین حال طرف مقابل هم با بازخوردی که از ما گرفته، فرصت و قدرت اصلاح خود را پیدا می‌‌کند و رفتار نامناسب یا نابجا، در او تثبیت نمی‌شود. همچنین وقتی ابراز وجود را بلد باشیم، دست به رفتارهای آب‌زیرکاهانه، پنهانی و به قول معروف از پشت خنجر زدن و گفتن کلمات آزاردهنده نمی‌زنیم. تجربه نشان می‌دهد بسیاری از نافرمانی‌ها و کارشکنی‌ها و بعضی از پشت سر حرف زدن‌ها یا حتی تهمت‌ها و سخن‌چینی‌ها، نتیجه ترس از ابراز وجود هستند؛ بدین صورت که فرد چون می‌ترسد حرف دلش را بگوید یا به هر دلیلی بلد نیست رودر‌رو نظرش را بیان کند، به ناچار آن را از راه‌های دیگر که به ظاهر امن‌ترند، بیان می‌کند.

بدین‌ ترتیب بعضی با اطاعت نکردن، برخی با کار ناقص، عده‌ای با گفتن کلمات حساسیت‌زا و عده‌ای هم با تخریب شخصیت دیگران، مخالفت یا نارضایتی خود را اعلام می‌کنند. به همین دلیل بهتر است والدین به فرزندانشان، مدیران به کارمندانشان و معلمان به شاگردهای‌شان و زن و شوهر‌ها به یکدیگر، اجازه ابراز وجود صحیح را بدهند.‌ این کار علاوه بر توانایی که برای ابراز کننده دارد، اطاعت بیشتر او را هم در پی داشته و از طغیان‌ها و نافرمانی‌های آتی جلوگیری خواهد کرد. احتمالاً لازم است خود ما به زیردستان یا افرادی که به نوعی ملزم به اطاعت از ما هستند و حتی به اعضای خانواده مان ابراز وجود صحیح را یاد بدهیم ( زیرا کس دیگری ‌این کار را نخواهد کرد!)؛ یعنی کمک کنیم ‌این افراد در کنار اطاعت بموقع، ابراز به‌موقع هم داشته باشند و بتوانند نظر و احساس خود را بیان کنند به این ترتیب، از شنیدن کلمات حساسیت‌زا و نامناسب و خشمگینانه در امان مانده و روابط‌مان سالم‌تر و کاراتر می‌شود.

کلمات حساسیت برانگیز

بین زن و شوهر، همین طور بین مادر و فرزند یا پدر و فرزند و خلاصه بین همه کسانی که رابطه نزدیک و صمیمانه دارند، ممکن است کلمات و رفتارهای حساسیت برانگیز وجود داشته باشد. گاهی حتی‌ این کلمات معنای بدی ندارند، اما طرف مقابل می‌داند که معنای پشت پرده آن واژه چیست و آن معنا از نظر او تحقیرآمیز، تمسخرآمیز، خشمگینانه، و به نوعی آزاردهنده است. برای مثال مادری بود که هر وقت به دخترش می‌گفت «عزیزم» معنی‌اش‌ این بود که «حالا چیزی نمی‌گویم اما بعدا حسابت را می‌رسم»، و دختر از شنیدن‌ این واژه به ظاهر محبت‌آمیز به گریه می‌افتاد. همچنین پسری بود که هر وقت به پدرش می‌گفت «خوب» ، پدر عصبانی می‌شد و می‌گفت ‌این کلمه «خوب» که تو می‌گویی یعنی «خفه شو»!

شما هم در رابطه‌ای که با دیگران دارید جستجو کنید و ببینید کلمات حساسیت برانگیز شما و کلمات حساسیت‌زای دیگران به شما چه هستند؟‌ آیا می‌توانید آنها را فهرست کنید؟ دقت کنید که کلمات حساسیت‌زا در همه خانواده‌ها ثابت نیستند و از یک خانواده به خانواده دیگر یا از یک زوج به زوج دیگر متفاوت است.

علت ایجاد کلمات حساسیت زا
ایجاد کلمات حساسیت برانگیز، علل مختلفی دارد، اما مهم‌ترین آنها به شرح زیر هستند:
وقتی نمی‌توانیم صادقانه و منصفانه حرف دل خود را بزنیم و ناچاریم در قالب‌های دیگری منظورمان را برسانیم، از کلماتی استفاده می‌کنیم که به مرور برای طرف مقابل ناراحت کننده و حساسیت برانگیز می‌شود.
وقتی خشمگین و عصبانی هستیم اما می‌خواهیم خشم‌مان را پنهان کنیم، از کلمات حساسیت‌زا استفاده می‌کنیم.
وقتی خشم فروخورده و قدیمی و در واقع مسائل حل ناشده داریم و از قبل از دست کسی ناراحت هستیم، معمولا از کلمات آزار دهنده استفاده می‌کنیم تا همان قدر که خود ناراحتیم، او را هم آزار دهیم.
گاهی کلمات آزاردهنده را به جای شخص مورد نظرمان، به دیگران می‌گوییم و در واقع دق دلی خود را بر سر شخص بی‌گناهی تخلیه می‌کنیم.
گاهی هم چون روش‌های منطقی ابراز وجود را بلد نیستیم، از روش‌های آزاردهنده مانند متلک گویی، گفتن کلمات ناراحت کننده و مشابه آن استفاده می‌کنیم.
وقتی در درون خود، طرف مقابل را تحقیر و تمسخر می‌کنیم و ارزش کافی برایش قائل نیستیم، احساس ما در قالب کلماتی که حساسیت برانگیز هستند جاری می‌شود.
گاهی هم ما منظور خاصی نداریم و ‌این طرف مقابل ماست که از قبل نسبت به برخی کلمات یا عبارات شرطی‌شدگی منفی پیدا کرده و ‌اینک نیز نسبت به همان کلمات یا مشابه آن واکنش نشان می‌دهد.
همانطور که ملاحظه می‌کنید، اکثر‌ این موارد ریشه در یک چیز دارند، ‌اینکه ما نتوانسته‌ایم بموقع و با روش‌های درست، مناسب و منطقی مسائل‌مان را در روابط متقابل مطرح و حل کنیم. نتوانسته‌ایم با روش مناسبی حرف دل خود را بزنیم و خود و نظرات خود را ابراز نماییم. نتوانسته‌ایم احساسات آزرده خود را کلامی و آنها را در زمان مناسب ادا کنیم. در نتیجه، خشم‌ها، ناراحتی‌ها، آزردگی‌ها و ناراحتی‌های فروخورده یا فعلی‌مان به صورت کلماتی خودنمایی می‌کنند که برای دیگران ناراحت‌کننده یا آزاردهنده‌اند.




نوشته شده توسط: موسی نایینی | آخرین ویرایش:سه شنبه 19 فروردین 1393 | نظرات ()

  • تعداد کل صفحات:4  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
سیستم افزایش آمار هوشمند تک باکس

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic